புதன், ஏப்ரல் 14, 2010

அன்பே..!


கல்லானும் உனைக் கண்டால்
காதல் கவிப்பல பாடுவான்

கார்ல்மார்க்ஸ் உனை யடைய 
தனி யுடமைப் பேசுவான் 

மகாக்கவி எழுதிய தூரியக்கோல் 
போல் கூரியக்கண்கள் உனது

உன்மலர் முகங்கண்டால் மகா
கவியெழுதும் கைகள் எனது

கண்ணதாசனை உந்தன் தாசனாக்கும் 
கார்மேகக் கூந்தல் உனது 

காணு மியற்க்கை அழகையெல்லாம் 
ரசிப்பதிலே உனக்கு பாவேந்தன்மனது 

அருங் கருத்துப்பல பேசுகின்றாய் 
பட்டுககோட்டையான் போலே 

உன்னை முழுமையாய்க் கவிப்பாட 
வேண்டுமொருவன் கம்பனுக்கு மேலே 


(குறிப்பு - காதல்கவிதை எழுத முதல்முறை முயற்சி செய்துள்ளேன்,)

சனி, ஏப்ரல் 03, 2010

ஆரம்பகால கிறுக்கல்கள்..!



மெய்த்தேடல்

எழுத்தறிவித்தவன்
இறைவன்,
என்னை
அறிவிப்பவன் யார்?
தேடுகின்றேன்...
பொன்னல்ல..
பொருளல்ல..
என்னை நானே..
எனக்குள்ளே..
யாரென்று?
தேடுகின்றேன்..
இன்னும் விடையில்லை..!


(இது அநேகமாக நான் முதன் முதலில் எழுதிய கவிதையாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.)










வறட்சி

மழைநீர்த்தேடும்
மண்ணுக்கு
கண் நீர்த்
துளியை
பரிசளிக்கும்
விவசாயி





        



 சாலையோர மனிதன்

நடைபாதைலே
எனதுறக்கம்,
நண்பனாய்
பசிமட்டும்
இருக்கும்,
மனிதகுல
பூதான் நானும்,
இருந்தும்
கல்லறைப்பூகளாய்..!

ஆண்மையற்ற அரசாட்சி..!




அயல்நாட்டுக்கு அடகுவைக்கும் 
ஆண்மையற்ற 
அரசாட்சி - நாளும் 
அதுக்கும்இதுக்கும் 
வரியைப்
போட்டு ஏய்க்கும் விஷப்பூச்சி

உழைச்சு உழைச்சு உடம்பும் 
ஓடாச்சு - உழைக்குறக் காசும் 
ஒருவேளை சோத்துக்கே சரியாச்சு

உழைச்சுக் களைச்சவனுக்கு ஒண்டவொறுக்
 குடிசையில்லை - ஊரை ஏய்ச்சுப்
 பிழைச்சவனுக்கு  மாளிகைக் கொள்ளை

உலகத்திலே முதலிடம் உலகவங்கிப்
பணத்துல - அங்கேயே ஊருப்பட்ட 
வட்டிக்கட்டுறோம் கடன்வாங்குன கணக்குல

என்னவளம் இல்லை இந்தத்திருநாட்டிலே
 என்றெழுதி வெச்சதெல்லாம் கெடக்குது 
வெறும் ஏட்டிலே-  இருப்பதெல்லாம் 

ஒருத்தருக்கே என்பதால் வந்தத்தொல்லை
 இங்கே இருப்பதெல்லாம் போதுவெனவைக்க
இறைவன்தேவயில்லை இருக்கும் இளைஞரெல்லாம்
 இணைந்துவிட்டால் ஆயிரம்சூரியனும் அற்பசொள்ளை.